1. Wielkość 15 - 15,5 cm.
2. Sadzo-czarna głowa lekko rozjaśniona z tyłu.
3. Policzki głęboko pod dziobem czarne.
4. Pierś i kark żółte.
5. Oczy ciemnobrązowe z białą obwódką.
6. Duży czerwony dziób.
7. Nogi szare z ciemniejszymi pazurkami.
8. Odcięcie łagodną linią pomiędzy zielonym brzuchem a żółtą piersią.
9. Plama nad ogonem zielono-szara z lekkim nalotem niebiesko-fioletowym.
10. Sterówki ogona rozjaśnione na końcach w odcieniu żółtym.
11. Rozbudowana zaokrąglona klatka piersiowa.
12. Kształt tułowia tworzący linię prostą od głowy do ogona.

Bardziej szczegółowe standardy tworzą sami hodowcy określając kierunek swoich prac selekcyjno- -hodowlanych, gdyż opisy ptaków żyjących w środowisku naturalnym znacznie się różnią od tych hodowanych w zachodniej Europie przez czołowych hodowców świata. Wszystko jest konsultowane w gronie pasjonatów nierozłączek należących do klubów takich ja np. BVA.

Brane jest między innymi pod uwagę: odcięcie barw na piersi, szerokość żółtego szala, odcień pazurków, głębokość czarnej maski, odcień i kształt głowy, kolor końcówek piór ogona, sposób trzymania skrzydeł, ogólny bardzo dobry wygląd i cała masa szczegółów pozwalająca na wychwycenie różnic wśród ptaków na najwyższym poziomie wystawianych na światowych pokazach.

Zawarte w tekście informacje zaczerpnąłem od eksperta mieszkającego w Austrii posiadającego międzynarodowe uprawnienia, a także od hodowców z Austrii i Niemiec.

Równocześnie chciałbym zwrócić uwagę władz Polskich Federacji zrzeszających hodowców papug i ptaków egzotycznych na egzekwowanie rzetelnej, obiektywnej i fachowej oceny krajowych ekspertów na pokazach, aby poziom polskich hodowli wzrastał, a nie spadał do żałosnego poziomu. Myślę, że tylko w taki sposób można motywować do dalszej pracy hodowlanej pokazując właściwy kierunek, abyśmy mogli zaistnieć w Europie.